( 1 ) محله بنى اسد در كنارهء شهر خانه‌هايى خريد و بازسازى كرد و آن جا ساكن شد و در كوفه در گذشت و او را نسل و بازماندگانى است . او از پيامبر ( ص ) حديثهاى بسيارى نقل كرده است و هر گاه زياد بن ابيه از بصره به كوفه مىآمده است او را به حكومت بصره مىگماشته است . « 1 » گويد وهب بن جرير بن حازم ، از گفتهء پدرش ما را خبر داد كه مىگفته است از ابو يزيد مدنى شنيدم مىگفت * هنگامى كه سمرة بن جندب به بيمارى مرگ خود بيمار شد گرفتار لرز و سرماى سختى شد . برايش آتش افروختند . پيش رو و پشت سرش و بر سمت راست و چپ او منقل آتش نهادند و سودى نبخشيد و مىگفت با سرماى درونم چه كنم و بر همان حال مرد . حرملة عنبرىّ گويد عبد الملك بن عمر و ابو عامر عقدى ما را خبر دادند و گفتند قرة بن خالد ، از گفتهء ضرغامة بن عليبة بن حرمله ، از قول پدرش ، از پدر بزرگش ما را حديث كرد كه مىگفته است * به حضور پيامبر ( ص ) رفتم و نماز صبح را با ايشان گزاردم . پس از اينكه نماز تمام شد به چهره‌هاى مردم نگريستم - از كمى روشنى - نمىتوانستم تشخيص دهم . و چون هنگام كوچيدنم فرا رسيد گفتم : اى رسول خدا مرا نصيحت فرماى . فرمود : « بر تو باد به بيم از خداوند و چون از پيش قومى برخاستى و چيزهايى از آنان دربارهء خود شنيدى كه تو را خشنود ساخت آن كارها را انجام بده و هر گاه شنيدى چيزهايى مىگويند كه خوش نمىدارى آن را رها كن » . نبيشة هذلى به او نبيشة الخير هم مىگفته‌اند .

--> ( 1 ) سمره از محدثان معامله‌گر و درمانده و از دژخيمان زياد بن ابيه و معاويه و از منحرفان از على عليه السلام و جعل كنندهء حديث در نكوهش آن حضرت بوده است . مناسب است براى آگهى بيشتر به جلوهء تاريخ در شرح نهج البلاغه ، ج 2 ، صص 240 و 6 - 245 ضمن شرح خطبه 56 و تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 236 مراجعه فرماييد . طبرى مىنويسد سمرة هشت هزار تن از مردم را كشت .